Reflectie bij de NVTZ

Erik Boers was betrokken bij het samenstellen van een reflectiegids voor de Nederlandse Vereniging van Toezichthouders in Zorg en Welzijn. Hieronder leest u een deel van de tekst uit deze gids.

Reflectie ontstaat niet vanzelf. Reflectie is een keuze, een bewuste stap terug doen uit de waan van de dag om het eigen handelen tegen het licht te houden. Voorwaarde om dat te kunnen doen is ruimte creëren. Ruimte, waarin toezichthouders tijdelijk hun strategische houding afleggen, afstand nemen van hun vaststaande doelen en loskomen van het denken in problemen en oplossingen.

Alles bevragen, niets voor lief nemen, afstand nemen van ingesleten vergaderpatronen. Denk aan het essay van schrijver Abdelkader Benali, waarin deze verslag doet van zijn eerste vergadering ooit in Nederland. Benali schrijft: “Ik herinner me mijn eerste vergadering nog goed. De energie die ik ’s ochtends nog in ruime mate had, vloeide definitief weg
toen we na agendapunt ‘De Verbouwing’, agendapunt ‘De Verbouwing deel 2’, agendapunt ‘De Afvloeiïngsregeling’ en agendapunt ‘Het Lekke Dak’ we uiteindelijk aankwamen bij het belangrijkste vergaderpunt in de geschiedenis van het besturen: de jaarcijfers”.

Boers vindt het een prachtige passage: ‘Benali beschrijft hoe vastgeroest we in onze vergadercultuur kunnen zitten. Dat geldt ook voor Raden van Toezicht. Wees je bewust van ingesleten denk- en doepatronen. Maak ruimte om weer samen na te denken, en samen goed toezicht te houden.’ Wie ruimte maakt voor reflectie, maakt ruimte om geraakt te worden.