Training Omgevingswet: loslaten, dienen en bewaken

Spreken, denken en werken in de geest van de Omgevingswet.

De Omgevingswet zet aan tot samen denken en samen werken. Dienen in plaats van sturen vraagt om het loslaten van eigen ideeën en plannen, en het je welwillend verplaatsen in die van iemand anders. Niet langer zelf plannen maken, maar plannen van anderen mogelijk maken. En niet langer plannen toetsen, maar initiatieven stimuleren. Dit vraagt een andere basisattitude.

Verschillende afdelingen van provincie, gemeenten en waterschappen hebben eigen doelstellingen. Doelstellingen die niet vanzelfsprekend op de agenda van maatschappelijke partners staan. Overheden bewaken de toekomst, de integraliteit, de eerlijkheid.  Hoe kun je loslaten, dienen én bewaken?

En hoe spreek en denk je hier samen over?

In februari en maart 2019 organiseert de Werkplaats Publieke Bezinning in samenwerking met Het Nieuwe Trivium een training van twee dagdelen ‘spreken, denken en werken in de geest van de Omgevingswet’. Er wordt geoefend met (Socratische) dialoogvaardigheden en met het voeren van gesprekken tussen meerdere partijen. Deelnemers geven zelf inhoudelijk richting aan de training. Ze leren dankzij intensieve, persoonlijke en groepsfeedback effectiever om te gaan met de vraagstukken waar zij in hun werk tegenaan lopen.

Aan het einde van de training heeft u:

  • Kennisgemaakt met gespreksmethodieken en vaardigheden die ruimte creëren om grondige, onderzoekende gesprekken te voeren. Juist in situaties met meerdere partijen en verschillende belangen
  • Nieuwe inzichten opgedaan over vraagstukken omtrent de omgevingswet en deze inzichten gespiegeld aan uw rol als professional
  • De kennis opgedaan tijdens de eerste twee middag, op een voor u relevante manier toegepast in uw praktijk.

De training vindt plaats in februari/maart 2019. Laat het hier weten als u geïnteresseerd bent!

Spreken, wat levert het op?

Een woensdagmiddag georganiseerd door samenwerkingspartner Het Nieuwe Trivium staat in teken van de vragen: wat is nu eigenlijk een goed gesprek, en wat levert dit op? Het begint met ambitie, maar het kan er ook in eindigen.

Het bleek een relevante vraag, het collectieve motto is immers: praten is prima, maar het moet wel wat opleveren. Geen praten om het praten; er moet resultaat zijn. Het liefst in de vorm van wordclouds, inspirerende slogans of beleidskaders. Soms zijn de opbrengsten van een gesprek echter niet zo grijpbaar. Dit betekent echter niet dat er geen opbrengsten zijn. Het betekent dat een gesprek op zichzelf staat en de zin / het nut / de betekenis van een gesprek soms pas ontstaat tijdens of na afloop van een gesprek. Van tevoren de vorm van de uitkomst, of erger nog de inhoud van de uitkomst, sturen of vastzetten doet eigenlijk geen recht aan wat een goed gesprek voorstaat. Namelijk, een vrije ruimte waarin mensen woorden geven aan wat er op dat moment leeft en waar op dat moment woorden aan gegeven moeten worden. Een gesprek moet alle kanten op kunnen, en niet in eerste instantie gegijzeld worden door de oplossing die het per se moet vinden.